[ad_1]

درسهایی از رونق اقتصادی پس از همه گیری تاریخ

برچسب ها: # اقتصاد ، # ربات ، # بوم ، # مصرف ، # ویروس کرونا ، # تاج 19 ، # بوم

8 ژوئن 2021 | از: malecon | اقتصاد ، جهان بدون شرح

(اقتصاددان)

پیش نمایش متن اصلی

هزینه های بیشتر مصرف کننده ، ریسک پذیری بیشتر ، تغییر سیاست بیشتر.

در اوایل دهه 1930 ، بیماری همه گیر وبا بر اقتصاد فرانسه تأثیر گذاشت. طی یک ماه ، 3٪ از جمعیت پاریس جان خود را از دست داده و بیمارستان ها با بیماران با علائم ناشناخته غرق شدند. وقتی بیماری همه گیر وبا پایان یافت ، اقتصاد به سرعت بهبود یافت و فرانسه پس از انگلیس وارد انقلاب صنعتی شد. اما ، همانطور که در رمان Les Miserables توصیف شد ، همه گیری همه گیر منجر به یک انقلاب سیاسی شد. فقرا که به شدت تحت تأثیر این اپیدمی قرار گرفته بودند ، خصومت شدیدی ابراز داشتند و به شدت به ثروتمندان حمله کردند که برای فرار از این بیماری به خانه های کشورشان گریختند. فرانسه چندین سال است که از ناآرامی های سیاسی رنج می برد.

در حالی که همه گیری اخیر COVID-19 کشورهای فقیر را در برگرفته است ، کشورهای ثروتمند وارد یک رونق پسا همه گیر شده اند. کشورهای پیشرفته به سرعت واکسینه می شوند ، که منجر به کاهش شدید موارد و مرگ می شود. دولت های کشورهای پیشرفته یکی پس از دیگری اقدامات انسداد را لغو می کنند. بسیاری از کارشناسان پیش بینی می کنند که اقتصاد ایالات متحده امسال بیش از 6 درصد رشد کند که این حداقل 4 درصد از سطح قبل از همه گیری است. سایر کشورهای پیشرفته نیز رشد بسیار سریعی را تجربه می کنند. تجزیه و تحلیل داده های تولید ناخالص داخلی از سال 1820 برای کشورهای گروه G7 توسط اکونومیست نشان می دهد که چنین رشد ترکیبی برای حدود 200 سال بسیار نادر است. این اولین بار از زمان پایان جنگ جهانی دوم در سال 1950 بود.

از آنجا که این وضعیت بسیار ناشناخته است ، اقتصاددانان در حال کاوش در تاریخ هستند تا ببینند آینده چه انتظاراتی دارد. اگر به داده های تاریخی نگاهی بیندازیم ، خواهیم دید که پس از یک شوک بزرگ غیر اقتصادی مانند جنگ یا یک اپیدمی گسترده ، تولید ناخالص داخلی بهبود یافته است. علاوه بر بهبود تولید ناخالص داخلی ، سه روند را می توان ذکر کرد. اول اینکه ، گرچه تمایل به بیرون رفتن و خرج کردن گسترده است ، اما عدم اطمینان هنوز زیاد است. دوم ، بحران منجر به تلاش های جدیدی از سوی اشخاص حقیقی و حقوقی شده و ساختار اقتصادی به طور قابل توجهی تغییر می کند. سوم ، مانند قضیه “بدشانسها” ، یک تلاطم سیاسی و پیامدهای اقتصادی غیرقابل پیش بینی وجود دارد.

ابتدا ، بیایید افزایش مصرف را بررسی کنیم. از نظر تاریخی ، در ابتدای شیوع ویروس ، این رفتار شبیه مراحل ابتدایی همه گیری بود که سال گذشته شاهد آن بودیم. با از بین رفتن فرصت های مصرف ، پس اندازها به سرعت در حال رشد هستند. در نیمه اول سال 1870 ، شیوع آبله درصد پس انداز خانوار در انگلیس را دو برابر کرد. در طول جنگ جهانی اول ، میزان پس انداز در ژاپن نیز بیش از دو برابر شد. شیوع آنفولانزای اسپانیایی در سالهای 1919-1920 باعث افزایش غیرمعمول تمایل آمریکایی ها به نگه داشتن پول شد ، روندی که در طول جنگ جهانی دوم نیز ادامه داشت. پس از شروع جنگ ، پس اندازها دوباره افزایش یافت و بین سالهای 1941 و 1945 پس انداز خانوار 40٪ از کل تولید ناخالص داخلی را تشکیل می داد.

تغییرات پس از پایان بحران و بازگشت مردم به زندگی عادی خود را نیز می توان در تاریخ یافت. هزینه های مصرف کننده در حال افزایش است و اشتغال در حال بهبود است. با این حال ، شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد مصرف و اشتغال از سطح قبل از بحران بالاتر خواهد رفت. این اعتقاد وجود دارد که مردم پس از مرگ سیاه از “فحشا وحشی” و “تفریح ​​هیستریک” لذت می بردند ، اما شواهد قانع کننده ای در این باره وجود ندارد. شب سال نو 1920 ، زمانی که ترس از آنفولانزای اسپانیایی تمام شده بود و اولین نگاه سال نو بود ، دور از یک جشنواره پر جنب و جوش بود. البته ، در حالی که یک مطالعه می گفت برادوی و تایمز اسکوئر مانند یک پیش شیوع بیماری هستند ، ایالات متحده هنوز هم به عنوان “یک کشور بیمار و خسته” دیده می شد. در یک مطالعه اخیر ، گلدمن ساکس دریافت که بین سالهای 1946 و 1949 ، مصرف کنندگان آمریکایی فقط حدود 20 درصد از پس انداز هزینه های اضافی خود را صرف کردند. اگرچه این هزینه های اضافی مصرف کننده مطمئناً به بهبود وضعیت پس از جنگ کمک کرده است ، اما گزارش ماهانه وضعیت تجاری دولت وقت ایالات متحده پر از نگرانی در مورد رکود اقتصادی است. در حقیقت ، رکود اقتصادی در سالهای 1948-1949 و مصرف آبجو ، بخش عمده ای از جو پر جنب و جوش ، نیز کاهش یافت. نگرانی و نگرانی مصرف کنندگان در مورد خودداری از گرم شدن بیش از حد ممکن است یکی از دلایلی باشد که داده های تاریخی مربوط به تورم پس از همه گیری را نمی توان یافت.

درس دوم در تاریخ رونق اقتصادی پس از همه گیری ، مربوط به سمت عرضه اقتصاد ، یعنی تولید کالاها و خدمات است. همانطور که قبلاً توضیح داده شد ، مصرف کنندگان با پایان همه گیری ، هزینه های خود را با یک ضربه زیاد نمی کنند ، اما برخی از افراد در حال تلاش برای مشاغل جدید هستند. مورخان معتقدند که مرگ سیاه باعث ترقی بیشتر اروپاییان شد. خطر نسبی کشتی در جستجوی سرزمین جدید نسبت به گذشته کمتر است ، زیرا میلیون ها نفر حتی اگر در خانه بمانند توسط این بیماری فرار خواهند کرد. پروفسور نیکلاس کریستاکیس از دانشگاه ییل ، ​​در کتاب اخیر خود با نام Arrow of Apollo ، تحلیل می کند که شیوع آنفولانزای اسپانیایی باعث تمایل بیشتر مردم به خطرپذیری شده است. بر اساس گزارشی که در سال 1948 توسط دفتر ملی تحقیقات اقتصادی منتشر شد ، رونق تازه تاسیس در ایالات متحده در سال 1919 آغاز شد. حتی در سال های اخیر ، شرکت های نوپای جدید در کشورهای ثروتمند رشد کرده اند زیرا کارآفرینان در پر کردن شکاف بازار ناشی از بحران نقش فعالی داشته اند.

اقتصاددانان به تغییر دیگری که ناشی از همه گیری طرف عرضه است اشاره کردند. استفاده از فناوری صرفه جویی در نیروی کار. مشاغل در تلاشند تا خسارات ناشی از شیوع بیماری را کاهش دهند. و ربات ها بیمار نمی شوند. صندوق بین المللی پول (IMF) در گزارش خود می گوید:

“پس از تحقیق در مورد همه گیری های اخیر مانند ابولا و SARS ، همه گیری به ربات ها گسترش یافته است. به کارگیری ربات ها به ویژه هنگامی که تأثیرات آن بر سلامتی و رکود اقتصادی شدید باشد ، سرعت قابل توجهی پیدا کرده است. “

اتوماسیون سریع در دهه 1920 در ایالات متحده اتفاق افتاد و اپراتورهای تلفنی که یک مشاغل معمول برای زنان جوان در اوایل دهه 1900 بود ، به سرعت با دستگاه های تلفنی جایگزین شدند. اقتصاددانان حتی مرگ سیاه را به چاپخانه ژوهانس گوتنبرگ پیوند داده اند. البته موارد زیادی وجود ندارد که از زمان همه گیری COVID-19 اتوماسیون پیشرفت کرده باشد ، اما هنوز هیچ شواهد قانع کننده ای مبنی بر پیشرفت اتوماسیون پیشرفته این همه گیر وجود ندارد.

اما اینکه اتوماسیون کار مردم را می گیرد یا خیر مشخص نیست. برخی مطالعات تجزیه و تحلیل می کنند که وضعیت کارگران در دوره شیوع بیماری بهتر شده است. گزارشی که سال گذشته توسط بانک فدرال رزرو سانفرانسیسکو منتشر شد ، تخمین می زند که دستمزدهای واقعی از طریق همه گیر شدن افزایش می یابد. مکانیسم وحشتناکی کار می کند که قدرت قدرت چانه زنی کارگران بازمانده را همزمان با نابودی بیماری افزایش می دهد.

سومین ویژگی رونق پسا همه گیر ، تغییر سیاسی ، نیز افزایش دستمزد است. هنگامی که مردم با رنج دست و پنجه نرم می کنند ، گاهی اوقات یک فضای اجتماعی مناسب کار ایجاد می شود. در این مورد نیز همین مسئله وجود دارد. دولت های دنیا به جای کاهش بدهی و کاهش تورم در تلاشند تا بیکاری را کاهش دهند. در مقاله اخیر ، سه استاد دانشکده اقتصاد لندن تحلیل کردند که COVID-19 جنبشی علیه نابرابری در سراسر اروپا ایجاد می کند.

گاهی اوقات این فشار به هرج و مرج سیاسی تبدیل می شود. از آنجا که این اپیدمی نابرابری های جدی موجود را نشان می دهد ، افراد کم درآمد و دارای آسیب دیدگی اجتماعی خواستار تغییر هستند. بر اساس یک مطالعه ، اپیدمی ابولا در سال های 2013-2016 40٪ خشونت مدنی را در آفریقای غربی افزایش داده است. مطالعه اخیر صندوق بین المللی پول نشان داد که از سال 2001 ، پنج بیماری همه گیر ، از جمله SARS ، زیکا و ابولا ، باعث آشوب اجتماعی جدی در 133 کشور شده است. در گزارش دیگری از صندوق بین المللی پول ، محققان توضیح دادند: “منطقی است که انتظار داشته باشیم هرج و مرج اجتماعی با پایان یافتن هرج و مرج اجتماعی دوباره ظاهر شود.” در موارد قبلی ، هرج و مرج اجتماعی دو سال پس از همه گیری به اوج خود رسید. از رونق آینده لذت ببرید. ممکن است به زودی یک چرخش ایجاد شود.



[ad_2]

By kpD56

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.